Nú er komið að þeim tíma árs þar sem fólk þeysist um göturnar í leit að gjöfum, klára að kaupa í jólamatinn,  gera heimilið hreint og allir stefna saman að því að hafa það sem best um jólin. Ég held nefnilega að ég sé aldrei jafn mikið með fjölskyldu minni og í desember mánuði.  Bræður mínir tveir skipta liði til þess að græja gjafir fyrir hvern annan og síðan förum við allir að finna eitthvað fallegt handa mömmu og pabba. Tréð er skreytt á Þorláksmessu og þá fyrst fara þrifin á fullt, ryksugan á fullu, rúmföt þeysast um í þvottavélinni , þurrkað af hátt og lágt. Nú þarf allt að verða klárt fyrir átök morgundagsins en allt gert í sem mestri samvinnu og jólalög leika létt undir og maður nælir sér af og til í smáköku.

Aðfangadagur rennur upp skreytingarnar klárar og nú er það bara maturinn. Mamma og pabbi eru á fullu í eldhúsinu til þess að undurbúa veisluna sem er í uppsiglingu. Við strákarnir gægjumst síðan inn og hjálpum til við eitthvað nægilega krefjandi til þess að manni finnist eins og maður hafi hjálpað en ekki það krefjandi að maður gæti klúðrað því. Eitt af öðru hverfum við svo upp og förum í jólabaðið en svo er sest niður og borðað, síðan borðað aðeins meira.  Umræður fara á ferð um átök síðustu daga og öllum ævintýrunum sem maður hefur lent í, hvort sem það er að tínast einhverstaðar eða hve kæst skatan var og allt milli himins og jarðar. Eftir matinn hjálpast svo allir að með uppvaskið og að tína af borðinu. Þá er sest í sófann og pakkarnir tíndir upp einn á fætur öðrum, maður þakkar fyrir sig, Jááá þetta voru einmitt hanskarnir sem mig vantaði og bókin sem mig hefur alltaf langað til að lesa. Jólakortin eru opnuð og fólk sem maður hefur aaaaldrei séð áður streymir inn í stofuna á hverri myndinni af fætur annarri, hvort sem það sé Nonni frændi í Svíþjóð eða Stína gamla skólasystir mömmu, það mætti jafnvel kalla þetta desember ættfræðikennsluna.

Þetta voru týpísku jólin mín og ég held að þau sé nú ekki mjög frábrugðin jólahaldi hjá öðrum, dagsetningar skeika og uppbygging fjölskyldunnar er kannski önnur.  En í grunnin er þetta oftast það sama, góður matur og notaleg samverustund með fjölskyldunni. Það gerist þó undantekningarlaust á hverju ári spretta upp blaðagreinar hvort sem það sé frá Kristna Jóni Jónssyni, kirkjunni eða trúlausa Jóni Jónssyni, þar sem keppst er um hver eigi jólin, hvort að þau séu kristin hátíð eða ekki kristin hátíð og undirritaður hefur nokkrum sinnum meira að segja fallið í þá gryfju. En því meira sem maður hugsar um það þá á enginn jólin, ég veit ekki til þess að mitt trúleysi skaði jólahaldið þitt og ég veit að það að fjölskyldan þín fari eftirvill í messu skemmir ekki vitund jólin fyrir mér. Þó að ég þakki ekki Guði og taki ekki á móti jólunum með drottin mér við hlið, vona ég samt að þú og þínir eigi gleði og friðarjól.